Τρεις μέρες πριν τα Χριστούγεννα του 1986, βγήκε στα δισκάδικα το καινούριο μικρό δισκάκι του George Strait. To τραγούδι της πρώτης πλευράς λεγόταν "Ocean Front Property", δηλαδή κάτι σαν "Σπίτι με θέα θάλασσα" και ένα μήνα αργότερα βγήκε και ο καινούριος του μεγάλος δίσκος με τον ίδιο τίτλο.
Στο εξώφυλλο, ο Strait χαμογελαστός, με την κλασσική καουμποίστικη εμφάνισή του, θα μπορούσε να μας δείχνει αυτό που λέει ο τίτλος, δηλαδή το σπίτι του με θέα στη θάλασσα. Το περίεργο είναι όμως ότι στην φωτογραφία δεν υπάρχει ούτε σπίτι, ούτε θάλασσα, μόνο μια αχανής έρημος.
Όποιος είναι στην ηλικία μου, ίσως να θυμήθηκε τις μικρές αγγελίες που βλέπαμε παλιότερα στις εφημερίδες, αγγελίες τύπου "Πωλούνται οικόπεδα με θέα στην θάλασσα, φως, νερό, τηλέφωνο", κλπ. Πολλές φορές τα οικόπεδα αυτά ήταν σε απροσπέλαστα κατσάβραχα, ή δεν υπήρχαν καθόλου. Μάλιστα, αυτή η ιστορία με τους απατεώνες που πουλούσαν παραθαλάσσια οικόπεδα διακωμωδήθηκε πολλές φορές στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο.
Ας επανέλθουμε όμως στον δίσκο:
Τα πράγματα παίρνουν νόημα, όταν ακούσει κάποιος το τραγούδι, που σε χαλαρή μετάφραση αρχίζει κάπως έτσι:
Κι αν φύγεις κορίτσι μου, δεν θα μου λείψεις, και ούτε θα σε παρακαλάω να γυρίσεις πίσω.
Ούτε οι αναμνήσεις σου θα με στοιχειώνουν, γιατί δεν σ' αγαπάω.
Και αν τα τρως όλα αυτά, έχω και σπίτι με θέα θάλασσα στην Αριζόνα.
Από το μπαλκόνι μου αγναντεύεις τον ωκεανό.
Έχω σπίτι με θέα θάλασσα στην Αριζόνα.
Αν το φας κι αυτό, παίρνεις μαζί και την Golden Gate.
Ο μέσος Αμερικανός ξέρει καλά ότι η πολιτεία της Αριζόνας έχει βουνά, έχει δάση, έχει χαράδρες, έχει έρημους, αλλά θάλασσα δεν έχει. Ορίστε και η απόδειξη:
.jpg)
Η Golden Gate (που πάει δώρο στο πακέτο) είναι η Golden Gate Bridge, η εμβληματική μεταλλική κόκκινη γέφυρα που ενώνει το San Francisco με την ηπειρωτική Αμερική. Δεν είναι νησί το Σαν Φραντσίσκο, αλλά με την γέφυρα γλυτώνεις πολύ δρόμο αν θέλεις να περάσεις απέναντι.
Εννοείται ότι η γέφυρα ούτε χαρίζεται, ούτε πωλείται. Η αναφορά όμως σ' αυτή, δεν είναι τυχαία: Υπήρξαν απατεώνες που κατάφεραν να "πουλήσουν" την γέφυρα σε κάποιος αφελείς, που μετά έψαχναν τα λεφτά τους (η γέφυρα είναι πάντα εκεί, τα λεφτά χάθηκαν). Φαίνεται ότι οι γέφυρες γενικώς έχουν πέραση, γιατί ακόμη πιο παλιά, υπήρξαν και κάποιοι που είχαν αγοράσει την Tower Bridge στο Λονδίνο. Θα μου πείτε, υπάρχουν και άλλοι που αγόρασαν οικόπεδα στο φεγγάρι...
Πίσω στο τραγούδι, που το έγραψαν οι Dean Dillon, Hank Cochran και Royce Porter (όλοι τους παλιές καραβάνες του χώρου με πολλές καλλιτεχνικές και εμπορικές επιτυχίες στο ενεργητικό τους), που πήγε αμέσως στο Νο.1 του καταλόγου κάντρι επιτυχιών και είναι εδώ:
Όπως και ολόκληρος ο δίσκος, το τραγούδι είχε ηχογραφηθεί λίγο πιο πριν, τον Σεπτέμβριο του 1986 και θεωρείται ένας από τους καλύτερους του George Strait. Όμως εκείνη η περίοδος ήταν ίσως η χειρότερη της ζωής του τραγουδιστή. H κόρη του Jenifer, 13 χρονών, είχε σκοτωθεί σε τροχαίο μόλις τρεις μήνες πριν...
 |
| Από αριστερά, η Νόρμα (σύζυγος), η Jenifer, o George τζούνιορ και ο George Strait ψαρεύουν, ένα χρόνο πριν το δυστύχημα. Η φωτογραφία είναι από το ίδρυμα Jenifer Strait. |
Σύμφωνα με το ίδρυμα Jenifer Strait (που ίδρυσαν οι γονείς της), το κορίτσι επέστρεφε λίγο πριν τα μεσάνυχτα μαζί με άλλα τρία παιδιά, όταν, λίγο πριν φτάσει στο σπίτι της, το αυτοκίνητό τους ντεραπάρισε σε μια απότομη στροφή. Η Jenifer δεν φορούσε ζώνη, πετάχτηκε έξω από το παράθυρο που ήταν ανοικτό και έχασε την ζωή της (το link του ιδρύματος με πολλές άλλες φωτογραφίες και πληροφορίες για όποιον ενδιαφέρεται, είναι εδώ: The Jenifer Strait Memorial Foundation).
H Jenifer ήταν το μοναδικό θύμα του τροχαίου. Στη δίκη που ακολούθησε, ο δεκαοχτάχρονος οδηγός θεωρήθηκε υπεύθυνος για το τροχαίο (χωρίς όμως να φυλακιστεί), ενώ η αστυνομία ανακοίνωσε ότι δεν βρέθηκε αλκοόλ ούτε στον αίμα του οδηγού, ούτε του θύματος. Παρεμπιπτόντως, ο Strait απέφευγε οποιαδήποτε αναφορά για το θέμα στις συνεντεύξεις του και δεν το συζητούσε ποτέ στο επαγγελματικό του περιβάλλον.
Ωστόσο, το τραγικό γεγονός δεν φαίνεται να επηρέασε καθόλου το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Στις ηχογραφήσεις ο Strait είναι σε απίστευτη τραγουδιστική φόρμα. Το επόμενο τραγούδι του μεγάλου δίσκου που βγήκε σε δισκάκι, το All My Ex's Live In Texas, πήγε επίσης στο Νο. 1. Έγινε κλασσικό και μπορείτε να το ακούσετε εδώ:
Το τραγούδι μιλάει για κάποιον που αν και είναι είναι γνήσιος Τεξανός και αγαπάει το Τέξας, αναγκάστηκε να μετακομίσει στο Τενεσί, λόγω των αποτυχημένων σχέσεων που είχε με διάφορες γυναίκες. Οι στίχοι του τραγουδιού είναι ξανά περιπαικτικοί (και πιασάρικοι).
Εδώ να ανοίξω μια παρένθεση και να πω πως λένε για τους Τεξανούς ότι είναι πρώτα Τεξανοί και μετά Αμερικάνοι (ούτως ή άλλως, ο τοπικισμός είναι σε ψηλά επίπεδα στον νότο). Ταυτόχρονα οι Τεξανοί μουσικοί της κάντρι έχουν μια άτυπη κόντρα με το Τενεσί. Στο Τενεσί βρίσκεται το Νάσβιλ, η Μέκα της αμερικάνικης κάντρι. Το Νάσβιλ ελέγχει τα πάντα (όπως το Hollywood στον κινηματογράφο) και οι Τεξανοί δεν μπορούν να το χωνέψουν εύκολα αυτό. Ευτυχώς που οι δυο πολιτείες δεν συνορεύουν, γιατί οι Τεξανοί δεν το έχουν και σε τίποτα να τραβήξουν πιστόλια. Κλείνω την παρένθεση.
Στο τραγούδι λοιπόν, ο Strait εξιστορεί τις περιπέτειες του με τις πρώην του, που τον ανάγκασαν να φύγει από το Τέξας και να μετακομίσει στο Τενεσί. Το αστείο της υπόθεσης είναι όμως ότι ο ίδιος ο Strait, πέραν του ότι είναι αυτό που λέμε οικογενειάρχης άνθρωπος (παντρεύτηκε την αγαπημένη του από το γυμνάσιο και παρέμεινε με αυτή), είναι και γέννημα θρέμμα του Τέξας. Μεγάλωσε σε ράντσο και δεν έφυγε ποτέ, παρόλο που το λογικό θα ήταν να εγκατασταθεί στο Νάσβιλ. Ίσως επειδή δεν έμπλεξε με λάθος γυναίκες.
Μπορεί λοιπόν οι στίχοι να μην τον αντιπροσωπεύουν ακριβώς, η ερμηνεία του όμως είναι εκπληκτική και του χάρισε υποψηφιότητα για βραβείο Grammy. Τα κουπλέ του τραγουδιού έχουν μια εντελώς ρευστή μελωδία με δύσκολες ομοιοκαταληξίες αλλά ο Strait τραγουδάει σαν χορευτής που κάνει φιγούρες πάνω σε τεντωμένο σκοινί με την ευκολία που θα τις έκανε στο έδαφος.
Τέλος πάντων, γούστα είναι αυτά. Και για να τελειώνω κάποια στιγμή, να αναφέρω ότι ο δίσκος έβγαλε και τρίτο No. 1, να πω ότι όλοι οι σύνδεσμοι στο γιουτιουμπ είναι από το κανάλι μου (από μεταγραφές που έκανα από τον δίσκο βινυλίου που μου χάρισε ο καλός μου φίλος Γιάννης Καρύδας) και ότι αν σας άρεσαν αυτά τα δυό τραγούδια, μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το δίσκο από το παρακάτω λινκ:
