Η ζωή δεν είναι σινεμά

Το 1982 βγαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες η ταινία του Clint Eastwood με τίτλο "Honkytonk Man". 
Ο Κλιντ ήταν (και είναι) αρκετά δημοφιλής στην Ελλάδα, κυρίως λόγω των ρόλων του στα γουέστερν που παίζονταν για δεκαετίες στα θερινά σινεμά αλλά και λόγω των τεσσάρων αστυνομικών ταινιών στις οποίες πρωταγωνιστούσε ως Επιθεωρητής Κάλαχαν, μια  κινηματογραφική περσόνα που έθεσε τις βάσεις για πολλούς κατοπινούς κινηματογραφικούς ήρωες. Όμως, o Κλιντ Ίστγουντ ήταν πολύ περισσότερο από αυτά. Σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε σε αρκετές σημαντικές ταινίες, κάποιες από τις οποίες είχαν μουσικά θέματα (θα αναφέρω το Bird του 1988, μια ταινία-βιογραφία του Charlie Parker - αλλά υπάρχουν και πολλές άλλες). Άλλωστε ποτέ δεν έκρυψε την αγάπη του για την μουσική. 

Ακριβώς λοιπόν επειδή ήταν δημοφιλής, οι ταινίες του συνήθως έρχονταν και παίζονταν στην Ελλάδα, παρόλο που μερικές από αυτές μιλούσαν για πράγματα με τα οποία καμία σχέση δεν είχε ο μέσος Έλληνας θεατής.

Μία από αυτές ήταν και το "Honkytonk Man", που παίχτηκε στην Ελλάδα με τον τίτλο "Στο δρόμο για το Νάσβιλ". 

Ο Κλιντ Ίστγουντ στα γυρίσματα της ταινίας

Η ταινία είναι (χαλαρά) βασισμένη στην ζωή του Jimmy Rodgers, του πατέρα της country. 

Ο Jimmy γεννήθηκε το 1897 στο Μισισιπή. Ο πατέρας του ήταν εργάτης στον σιδηρόδρομο και ως εκ τούτου η οικογένεια μετακινούνταν συχνά, καθότι το απαιτούσε η δουλειά του πατέρα. Ο μικρός άλλοτε δούλευε σε περιοδεύοντες θιάσους και άλλοτε δίπλα στον πατέρα του. Η υγεία του όμως ήταν πάντα εύθραυστη και μάλιστα σε ηλικία 27 χρονών διαγνώστηκε με φυματίωση. 

Τρία χρόνια αργότερα, το 1927, έκανε την πρώτη του ηχογράφηση και το 1929 ήταν ήδη μεγάλος σταρ. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι τα χρήματα που κέρδισε την χρονιά εκείνη, αντιστοιχούν σε σημερινό ποσό κάτι λιγότερο από ενάμισι εκατομμύριο δολάρια. Δυστυχώς όμως, όσο περνούσαν τα χρόνια, αναγκάζονταν να ακυρώσει πολλές εμφανίσεις και περιοδείες, λόγω των προβλημάτων υγείας.

Ο Jimmy Rodgers to 1929, στο απόγειο της καριέρας του

Τον Μάιο του 1933, ο Jimmy Rogers προσπαθούσε να ολοκληρώσει κάποιες ηχογραφήσεις στο στούντιο. Οι ηχογραφήσεις συχνά διακόπτονταν από τον βήχα και τις αιμοπτύσεις, ώσπου λίγες μέρες αργότερα διακόπηκε και η ζωή του, στα 36 του χρόνια. Ήταν ο πρώτος αστέρας της κάντρι μουσικής και σημείο αναφοράς για ότι ακολούθησε

Κάτι από αυτόν το τύπο λοιπόν υποδύεται στην ταινία ο Κλιντ. Το όνομα του ήρωα-μουσικού στην ταινία είναι Red Stovall, πάσχει και αυτός από φυματίωση και η υπόθεση εξελίσσεται την εποχή της μεγάλης οικονομικής κρίσης (την δεκαετία του 30). 

Η ταινία είναι ολίγον οικογενειακή υπόθεση, αφού ο Κλιντ εκτός από πρωταγωνιστής ήταν και ο σκηνοθέτης και συμπρωταγωνιστεί μαζί με τον γιό του, τον Kyle, που τότε ήταν μικρός και σήμερα παίζει (με τις ευλογίες του πατέρα) επαγγελματικά μπάσο. 

Ο Red Stovall δεν ήταν φτασμένος μουσικός σαν τον Jimmie Rodgers, αλλά σε όλη του την ζωή προσπαθούσε. Τελικά καταφέρνει, στα τελευταία του, να φτάσει στο Νάσβιλ, να υπογράψει συμβόλαιο με κάποια μικρή δισκογραφική εταιρεία για να ηχογραφήσει κάποια τραγούδια. Σε μια από τις τελευταίες σκηνές της ταινία και ενώ επιτέλους ηχογραφεί επαγγελματικά στο στούντιο, τον πιάνει βήχας και ξεμένει από ανάσες. Το τραγούδι ολοκληρώνεται από τον Σμόκι, έναν φίλο του μουσικό, που συμμετέχει στην ηχογράφηση. Μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ την σκηνή:

Ωστόσο, για να πούμε την αλήθεια, ο Κλιντ δεν μπορεί να τραγουδήσει, δηλαδή, εγώ τραγουδάω καλύτερα από αυτόν. Και το τραγούδι αρχίζει να αποκτάει μελωδία και μορφή μόνο όταν αρχίζει να τραγουδάει ο Σμόκι.

Τον Σμόκι τον υποδύεται ο Marty Robbins. Ο Marty μπορεί να είναι άγνωστος στην Ελλάδα, αλλά στην Αμερική είναι όνομα τεράστιο, πιο μεγάλο από τον Κλιντ Ίστγουντ. 

Γεννήθηκε το 1925 και ήταν από τους πιο πετυχημένους καλλιτέχνες της κάντρι (και όχι μόνο) μουσικής. Συνθέτης, ηθοποιός, μουσικός (έπαιζε πιάνο και κιθάρα), τραγουδιστής, μοντέρνο ομορφόπαιδο και επαγγελματίας οδηγός αγώνων ταχύτητας αυτοκινήτων, ο Marty Robbins κυριαρχούσε στο μουσικό στερέωμα για πάνω από σαράντα χρόνια, από τις αρχές δεκαετίας του 1950 ως τις αρχές του 1980. Μπορεί η αγάπη του να ήταν η κάντρι, αλλά ο Marty τραγουδούσε τα πάντα: από ποπ, μεξικάνικα και χαβανέζικα, μέχρι ύμνους γκόσπελ και φολκ. 

Όμως από νωρίς υπέφερε από καρδιαγγειακά προβλήματα και σε ηλικία 44 χρονών, το 1969, τον βρήκε το πρώτο έμφραγμα. Τα αγγειακά του θέματα τον γέρασαν πρόωρα και το πρόσωπο του απισχνάστηκε και έσπασε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν επηρέασαν τις καλλιτεχνικές του ικανότητες.

Από τις εκατοντάδες ηχογραφήσεις που έκανε, διαλέγω εντελώς αυθαίρετα μια ηχογράφηση του από το 1972, το "It's Not Love (But It's Not Bad)". Το τραγoύδι το είχε κάνει επιτυχία λίγους μήνες πριν ο μεγάλος Merle Haggard (είχε πάει στο Νο 1 των κάντρι επιτυχιών), αλλά στοιχηματίζω ότι όταν θα το άκουσε από τον Marty, θα ζήλεψε.

Πίσω στην ταινία τώρα, που όπως είδαμε, ο Marty Robbins, ως Σμόκι, ολοκληρώνει το τραγούδι του άρρωστου και ετοιμοθάνατου Ρεντ Στοβάλ, του χαρακτήρα που υποδύεται ο Κλιντ Ίστγουντ.

Στην πραγματική ζωή όμως τα πράγματα έγιναν ανάποδα... 

Ο Κλιντ ζει και βασιλεύει ακόμη (σήμερα είναι 94 χρονών), αλλά ο Marty Robbins πέθανε λίγο μετά την κυκλοφορία της ταινίας, τον Δεκέμβριο 1982. Ήταν 57 χρονών. 

Όταν πέθανε ο Marty, η Κολούμπια ολοκλήρωσε στα γρήγορα τον δίσκο που είχε αφήσει στην μέση, πέταξε μέσα και το τραγούδι της ταινίας, έβαλε στο εξώφυλλο ένα ωραιοποιημένο σκίτσο του, και κάπως έτσι κυκλοφόρησε ο τελευταίος του δίσκος με τίτλο "Some Memories Just Won't Die" (αργότερα ακολούθησαν και κάποιοι μεταθανάτιοι δίσκοι). Στον δίσκο αυτό, ο Marty τραγουδάει το τραγούδι της ταινίας μόνος του, από την αρχή μέχρι το τέλος. Μπορείτε να το ακούσετε εδώ:

Παρεμπιπτόντως, ακόμη και ο δίσκος του σάουντρακ της ταινίας, δεν έχει την εκτέλεση που ακούγεται στην ταινία, αλλά την εκτέλεση του δίσκου του Marty Robbins. Είναι προφανές ότι συμμερίζονται και άλλοι την άποψη μου για την ποιότητα της φωνής του ηθοποιού.

Κλείνοντας να πω ότι η ταινία για την οποία κουβεντιάζουμε ήταν από τις λιγότερο πετυχημένες εμπορικά (σε σχέση με τις υπόλοιπες ταινίες του Κλιντ Ίστγουντ) και ότι τα τραγούδια που ανέβασα είναι από το κανάλι μου στο γιουτιούμπ (που μπορείτε να το βρείτε εδώ) και που έχει εκατοντάδες κάντρι τραγούδια, όλα δικές μου μεταγραφές από δίσκους βινυλίου που μου έδωσε ο καλός μου φίλος, ο Γιάννης Καρύδας.